Што мы ўжо перажылі: флікеры, выкід АЭС(калі не памыляюся ў мінулым годзе), дэвальвацыю даляра(з 1 ліпеня), а зараз свіны грып. І усё як заўсёды, спачатку ўключаецца ў працу служба АБС( адна бабка сказала). І затым "свабодная" прэса і панеслася, сэнс адзін:"ХАВАЮЦЬ". Затым пачынаецца народная істэрыя:маскі,каскі,даляры,барыкадзіраванне ў кватэрах,ну і купля флікера кожнаму чальцу сям'і+ каханай сабачцы. Уключаць мозг?А НАВОШТА??? Бо ўсе ТАК робяць. P.S. асабліва смешна было ездзіць у грамадскім транспарце.Ні дай Бог хто чхне:спалоханыя і касыя погляды.Засталося толькі на найблізкім прыпынку выцягнуць вінаватага з аўтобуса і спаліць на вогнішчы народнага абурэння.

Стаю я сёння на прыпынку. Падыходзіць да мяне добра выпіўшы таварыш і пытае:"Колькі часу зараз?".Я адказаў яму, што зараз чатырнаццаць хвілін дзесятага.Той здзівіўся:"а я думаў зараз каля дванаццаці".Тут падыходзіць да нас яшчэ адзін "гатовы" таварыш №2 і гаворыць:"гэта ўсё з-за пераводу гадзіннікаў,я сёння прачнуўся і ніяк не магу зразумець колькі часу".Першы таварыш выслухаў і пытае мяне:"так колькі сапраўды часу???".А яму яшчэ раз адказаў:"дзевяць гадзін, чатырнаццаць хвілін". І тут таварыш №1 выдаў:"значыць дзевяць тысячаў".А таварыш №2 падтрымаў:"і ў мяне два рубля ёсць, можа сцямім?". Я стаю са "стралою ў мазгу" і думаю:"Дзе сэнс?". Аднак таварышы ўжо былі злітаваныя адною ідэяю, распавядалі адзін адному аб сваіх дочках, хто калі нарадзіўся і г.д. Тут падышла маршрутка, я сеў і з'ехаў:).

P.S: атрымаў нязначныя пашкоджанні на пасту: абпаліў свае вусы і бровы).

Зазначыў у апошні час, што стаў заўважаць тое, як да мяне звяртаюцца). Я да незнаёмых людзей ад 18 да 150 звяртаюся на "ВЫ". Аднак, як я паспеў зазначыць, таварышы прадаўшчыцы і кантралёры ну ні як не жадаюць адказаць узаемнасцю мне:).

У мінулы панядзелак вырашыў я схадзіць на футбол. БАТЭ прымала наваполацкі НАФТАН.( Read more... )

Вось вырашыў з цікаўнасці зазірнуць, паглядзець на тур па Чэхіі. Тур распісаны па днях. Усяго атрымоўваецца 7 дзён). Пачытаў я гэта ўсё і неяк стомна. Кожны дзень экскурсіі. Сёння ў адным горадзе, заўтра ў іншым. У дзень трэба наведаць па некалькі месцаў. Так уласна:"Дзе адпачынак?". Гэта праца нейкая. Як мага ад перамены такой колькасці месцаў атрымаць задавальненне?). Дзіўна...

Не ведаю ў каго як, а я не магу "проста" чытаць кнігу. Я заўсёды ўжываюся ў яе. Пачынаю суперажываць з галоўнымі героямі. І самае галоўнае, мой настрой, ян таксама вось змяняецца. Усё ў жыцці добра, а ў маіх літаратурных герояў гора і вось увесь, мой выдатны настрой памахаў мне рукой.

Чытаю гэтую кнігу Салжэніцына. Шмат хто гавораць:"цяжкая кніга". Так. Калі вы чалавек і ў вас ёсць сэрца, то вам будзе балюча. ( Read more... )

P.S:Такое пачуццё ўспыхвае ўнутры,калі бачыш такое неба.Я бы нават сказаў кактэйль пачуццяў:дзіцячае захапленне,хваляванне,трывогі).

Я і М)

Я)

Я і К)

І зноў вечар, ізноў музыка Н.Р.М.Як было гэта даўно:). Пра КРАМУ,УЛІС маўчу... з самога дзяцінства ўспрымалася як належнае:).Проста добра:) усё тое ж, усё той жа! І пэўна да смерці. І я рады, шчыра рады гэтаму. Хай нават нічога не зменіцца, аднак ідэя жывая. ПРЫЕМНА:)

Пасля прагляду чарговага добрага фільма або прачытанае кнігі, пішаш аб гэтым тут. Сабе на памяць, іншым у якасці рэкамендацыі. Шмат хто так робіць і вось што цікава, чытаеш такія пасты, а потым раптам ён(фільм) або яна(кніга) трапляюцца табе на вочы:).Пачынаеш адразу ўспамінаць:"Таа што там аб ім(ёй) пісалі?","Ааааа))" і г.д. Так што трэба, у гаспадарцы ўсё спатрэбіцца:)

Так цікава і дзіўна. Некаторыя людзі пражываюць усё жыццё ў адным горадзе. Іншыя пераязджаюць з месца на месца. Калі я трапляю ў родны горад, унутры мяне пачынае нешта варушыцца. Ды і не толькі, калі я прыязджаю, а і калі проста чую аб ім. Адразу столькі ўспамінаў праносіцца ў галаве. Магчыма, гэта звязана з тым, што ў ім я спазнаваў свет. Але заўсёды вельмі прыемна і кранальна прыязджаць дадому:).

І справа не ў тым, што ў мяне быў выдатны настрой.Сёння за гатоўкай вячэры падумаў пра сябе:"дзіўна як хутка я паверыў","гэта і да лепшага" і г.д. І вось ты верыш чалавеку. Усё добра, а потым пазнаеш, што часам ён сумняваецца ў праўдзівасці, тваёй шчырасці. Якія адчуванні? Хутчэй проста крыўда. P.S. хуткасны ліфт "НЯБЁСЫ-ЗЯМЛЯ".

Ні ў якім мы не ў 21 стагоддзі жывем.Як мне надакучыла гэта служба АБС(адная баба сказала).Так,паслянавагоднія падзеі паказалі(яшчэ адзін раз даказалі), што не ўсім афіцыйным заявам можна верыць.АЛЕ( Read more... )

Цішыня, стук гадзінніка на паліцы. За акном ноч. Такі прыемны час, пасля дзённае мітусні:шуму машынаў, дзеці ў двары, суседзі і іншае. Зараз нічога няма). Выдатна. Час калі можна паспрабаваць разабрацца са сваімі думкамі і пакласці іх спаць). І ты разумееш, што яшчэ адзін дзень прайшоў. Пакуль яшчэ шмат іх наперадзе, аднак гэты ўжо ў мінулым...

Прыйшоў да адной высновы. Якія малайчыны нашы дзяўчынкі. Яны ўсё жа будуць актыўнее хлопцаў. На большасці мерапрыемстваў дзяўчынкаў не менш чым хлопцаў,а адчувальна больш. Магчыма мне толькі падаецца, аднак я даўно перакананы ў зваротным. Вось так. Ну а дзяўчынкі МАЛАЙЧЫНЫ!!! ДЗЯКУЙ вам!P.S. хоць і не 8 сакавіка;),але...

Я згубіўся)), нет не ў горадзе і не ў лесе. ( Read more... )

Люблю часам узбурыць уяўленне сусветнымі катастрофамі,эпідэміямі і г.д. ( Read more... )

Вырашыў прыадчыніць частку свайго пакоя.( Read more... )